Dit weekend was heftig! Zaterdag de crematie van mijn oom gehad. Deze was in zeer korte tijd overleden tijdens zijn ziek zijn. Ik was een week voor hij stierf nog bij hem geweest, en die week er voor eveneens. Hij liep toen nog door de kamer, was nog spraakzaam, zei dat hij nog niet veel pijn had en zo nog wel even door kon. Vorige week dinsdag kreeg ik dan via een smsje te horen dat hij was overleden en ik heb dat toen een beetje van mij afgezet. Zaterdag was in Usselo de crematie, en dat was best confronterend. Ik moest echt enorm vechten tegen mijn tranen. Het was echt een dienst die bij hem paste, en het liedje Droomland veroorzaakte dan toch bijna de waterlanders. Dat is zo een gevoelig nummer. Ik moest zo terug denken aan de periode dat mijn moeder was overleden dat ik aan het einde van de plechtigheid in de gang stond te huilen. Gelukkig troostte Gina mij wel, dus dat was fijn maar sinds dat moment is het wel zo dat ik er emotioneler onder ben dan wat ik gedacht had. Zo was ik er in mijn hoofd nog wel erg mee bezig, en dus ook vandaag.

De leswagen kwam vrij op tijd en ik nam achterin plaats. Peter vroeg meteen naar mijn cross praktijken in Borne, omdat ik met iemand een toertje ben wezen doen, en hem even mijn leswagen wilde tonen. De leerling reed zelf naar huis en ik mocht toen achter het stuur plaatsnemen. Dat was wat, deze rijles werd weer een ramp! Dat is gewoon heel erg balen, hoe verder de les vorderde, hoe rotter ik mij voelde. Ik zat met mijn hoofd elders, en het rijden ging ook niet goed. Bijkomend euvel was dat Peter als sinds vorige week vrijdag heel anders tegen mij doet. Dat vind ik niet echt fijn, ik weet niet goed hoe dat komt. Ik heb naar mijn weten toch niks verkeerd gedaan? En toch zo anders. Vandaag was gewoon balen! Ik deed echt mijn best, en in het begin ging het ook wel maar naar mate de les verder ging werd het steeds slechter. Ik kwam in lastige situaties terecht en verloor het overzicht.

Het kijken ging wel goed, daardoor kon ik het wel zo veilig mogelijk houden maar ik miste wat borden en had ruzie met de koppeling. Dat was vooral erg klote! Peter was erg stil, tenzij het ging om aanwijzingen en ik zei ook niet veel. Zo had een vrachtwagen zich bijna vast gereden ergens en was er opeens chaos. Ik vond dat spannend, want er was geen overzicht voor mij en dan weet ik niet goed wat ik dan moet doen. Ik stond stil, en wachtte af wat de vrachtwagen ging doen. Deze passeerde, en ik had toen ook moeten rijden om zo het tunneltje onderdoor te rijden. Ik had daar namelijk voorrang. Ik bleef staan, want ik vond dit wel spannend en het leek mij het beste te blijven staan.

Mannekes wat een gedoe! Peter zei dat de vorige twee lessen netjes waren, maar nu… dat gedoe met die rot koppeling weer! Ook zijn we door een wijk in Wierden gereden waar ik met Ruud heel erg vaak heb gereden. Dat was echt fijn om er weer te zijn, keep the good memories! Ik toonde Peter hoe ik destijds stuurde. Met gekruiste armen. Ik liet vandaag ontzettend te hannesen met de schakelbak e.d. bah! Niets ging nog goed en we haalden een andere leerling op. We reden op de snelweg, en dat is mij niet eens zo bij gebleven, alleen wat ik als reactie kreeg toen ik zei "Ik had zondag een crematie in Enschede" ik wilde er nog achteraan zeggen "van mijn oom" ik vind het uiten van mijn emoties en gevoelens erg moeilijk dus dan wordt het een beetje met een omweg verteld. Peter zei toen "Enschede is beter dan Almelo, Almelo is zo kil" Ik schrok van die reactie, ik vond dat lomp en vooral een rotopmerking. Ik dacht toen echt "Dat moet dan voor jou toch geen verschil maken met zo een opmerking?" ik snapte er niets van, waarom doet hij zo? Vrijdag deed hij ook al zo anders, ik was toch geschrokken van zijn reactie en zei later wel dat ik het moeilijk vond om er heen te gaan, en blij was met mijn ouders te gaan. Hier had hij toen niks meer op te zeggen. Ik voelde mij toch gekwetst, normaal is hij helemaal niet zo tactloos en juist daarom wilde ik er met hem over praten, gewoon omdat ik normaal wxe9l met hem kan praten en hij normaal gewoon wel tactisch is. Vervolgens werd er geruild en snoot ik 8 kuub weg in een zakdoekje omdat ik een bijholte-ontsteking heb. Peter vroeg toen "moet je er om huilen" nou ik kon wel janken ja! Maar dat deed ik niet, thuis heb ik gehuild maar niet in zijn bijzijn. Ik ben maar een leerling, zodra ik ben uitgestapt stapt de volgende weer in, en dan is hij allang vergeten wat hij heeft gezegd e.d. als ik een rotles heb gereden voel ik mij er rot onder, maar hij is dat nadat ik ben uitgestapt al vergeten. Niet dat ik dat nu bedoel als een groot verwijt, maar toch… ik vind het super moeilijk dan te zeggen "Joh, wat je nu zegt kwetst mij" ik blijf er dan mee zitten en baal er thuis van. Als hij donderdag nog altijd zo doet tegen mij, dan vraag ik misschien wel waarom hij dat doet.