Ik stond ijverig de restanten cornflakes van mijn tanden te schrobben als ik Altea al hoor snorren door het raam van mijn badkamer. Met mijn mond vol Prodent spoedde ik mij naar de badkamer en spoelde mijn mond. Snel pakte ik mijn spullen en stapte in de auto. Ik bevond mij in een oase van rust en Peter vroeg of ik wakker was. Wakker wel, maar echt actief niet. Heerlijk die rust, ik stelde alles af en we vertrokken. Deze ronde had Peter weer de regie, en hij besloot mij eens goed aan het werk te zetten. We reden naar de Schelfhorst en ik schakelde bij de wegversmallingen terug naar de 2, immers was ik hier ten dele op gezakt. Ik voelde mij ook heel rustig, dus de stemming van Peter had een goed effect op mij. We reden de Schelfhorst uit via een scherpe bocht die ik besloot in de 2e versnelling te rijden. Peter en ik waren in gesprek over duistere plannen met zakken meel en Peter deed een huilende Tinkywinky na.

De tocht ging heerlijk tussen de weilanden door, en Peter sprak zijn leerling Eef Skeuriezer toch maar tot de orde, 20 km te hard. Daarna kwamen we op een voorrangskruising en ik wilde gewoon doorrijden maar dat vond mijn baas niet goed. Ik moest remmen, langzaam de koppeling op laten komen en dan doorrijden. Ik had namelijk geen zicht. Ik reed verder en we waren ook nog een tunneltje met percentage waarschuwingsbord tegen gekomen. Ik reed hem in de 3 naar beneden en in de 3 naar boven. Commentaar bleef uit dus ik had dat goed gedaan! Deze les reed ik weer zoals voor het examen. Op z’n Eef’s want ik bemerk dat ik steeds meer een eigen rijstijl krijg, soms attendeert Peter mij er op dat ik niet met een hand moet rijden. Ik had Peter’s rijstijl eens onder de loep genomen, en zie daar.. ook vrijwel met een hand. Haha!

Zo reden we door Vriezenveen naar het gemeentehuis en ik mocht parkeren. Dat ging de eerste keer niet zo goed, maar de tweede keer ging het al beter. Ik was tevreden en Peter deed niet of nauwelijks zijn beklag. Ik moest van hem naar het CBR maar niet de route hoe we waren gereden. Ik voelde een boei op komen zetten, want ik was prompt vergeten hoe we waren gereden. Soms is het heerlijk als iemand roept hoe je moet rijden, en op een zaterdagmorgen met regen en weinig volk… heb ik niet echt opgelet hoe we gereden waren. Foei! Ik kreeg gelukkig een aanzetje van Peter en verder ging het goed. Bij het CBR stuurde Peter mij een heel aparte kant op en ik dacht dat ik werd ontvoerd. haha! Ik moest nog een keertje vak parkeren en hoewel ik de eerste ronde de auto in het doorzichtig gaas wilde rijden, maar het op tijd zag, ging het de tweede keer goed. Niet perfect maar wel goed.

Daarna moest ik nog een cluster doen en ik moest Peter naar het station rijden. Dat ging wat minder goed, helaas moest Peter mij een aantal keren attenderen op borden e.d. Vervolgens werd Altea verliefd op een lekkere stoere Volvo, arme Peter, hij was haar al een jaar elke zondag met liefde en nu keert ze hem de rug toe. Ik trok Altea mee naar de goede route en ik kreeg in een pauperwijk nog een opdracht van Peter. Ik moest keren. Ik vond ergens een plek waar ik Altea in een keer om haar as kon laten draaien en daarna reed ik naar huis. Peter was trots als een pauw aan het vertellen over zijn dochtertje. Dan geeft hij bijna licht, echt lief!

We spraken de lessen af tot het examen en ik was helemaal gelukkig! Ik betaalde mijn examen en dat was het.

btw: vandaag nog even de bandjes laten slippen